Zapomniane elektryki II – Dodge EPIC

Kontynuując moją pseudonostalgiczną podróż po zapomnianych autach elektrycznych trzeba wspomnieć co do walki wystawił Chrysler-Daimler Corp – MINIVANA RODZINNEGO, bo czemu nie?

Chrysler robił conajmniej trzy próby stworzenia elektrycznego minivana. Pierwsza z nich to Dodge TEVan czyli Traction Electric Van z 1993 roku, oparty na drugiej generacji minivanów, które komercyjnie produkowano pod markami Chrysler Voyager, Dodge Town&Country czy Plymouth Voyager.

TEVan

Wyprodukowano 56 sztuk TEVan. Do dzisiaj zachowało się 12 sztuk. Auto kosztowało najpierw $120,000 a później tylko $100,000 co w przeliczeniu na współczesną wartość dolara to jakieś $273,000 – $227,000 czyli nie mało. W aucie za to były takie luksusy jak:

-klimatyzacja z czynnikiem R134a
-miejsce dla 5 osób
-wspomaganie kierownicy
-radio FM
-hamulce ze wspomaganiem
-akumulatory kwasowo-ołowiowe lub niklowo-żelazowe

Zasięg wynosił około 50-60 mil (80-100km) a auto napędzane było przez 27 konny silnik elektryczny. Pierwsze prototypy miały moc 35 koni ale później to zmieniono na słabszą jednostkę. Napędzany był skrzynią automatyczną z dwoma biegami do przodu. Z dodatkowych ciekawostek to baterie niklowo-żelazowe w trakcie pracy konsumowały wodę i produkowały czysty wodór dlatego auto było wyposażone w system obiegu wody oraz odprowadzania wodoru aby uniknąć kaboom.

TEVan był sprzedawany tylko instytucjom publicznym. W przeciwieństwie do EV1 to nie był leasing a tradycyjna forma sprzedaży i potem instytucje mogły je odsprzedać dalej dlatego też kilka egzemplarzy zachowało się w prywatnych rękach.

Dodge EPIC Concept

W czasie gdy pierwsze TEVany zaraz miały zacząć jeździć po Stanach, Chrysler zaprezentował koncept przyszłości – Dodge EPIC (Electric Powered Interurban Commuter – pojazd międzymiastowy napędzany elektrycznością)

Prototyp zachwycał swoją futurystyczną stylistyką na tle ówczesnej kanciastej motoryzacji. Według obietnic producenta EPIC miał mieć baterie niklowo-żelazne i zasięg do 120 mil (około 193 kilometry).

Podobnie jak TEVan, tutaj użyto skrzyni z dwoma przełożeniami do jazdy do przodu. Z zewnątrz po obu stronach były z tyłu przesuwne drzwi. Ostatni rząd siedzień składał się na płasko dając więcej przestrzeni załadunkowej.

Dodge Caravan EPIC/Plymouth Voyager EPIC 1997

Na bazie trzeciej generacji vanów Chryslera (platforma NS) powstał Dodge/Chrysler EPIC. Z zewnątrz wyglądał jak spalinowy odpowiednik. Jedynie kilka emblematów subtelnie pokazywało, że jest z nim coś nie tak.

Pod maską silnik elektryczny DC o chwilowej mocy 100 koni a podczas ciągłej pracy dysponował 75 koniami. Pierwsze egzemplarze miały akumulatory kwasowo-ołowiowe o całkowitym zasięgu 68 mil (109km). Potem zastąpiono je akumulatorami niklowo-wodorowymi, które były lżejsze i oferowały więcej energii. Dzięki czemu zasięg wydłużył się do 80 mil (130 km). Auta były dostępne dla instytucji rządowych w formie leasingu. Ładować można było je z gniazdka, z ładowarki 240V (czas ładowania 6-8 godzin) lub z ładowarki 480V (czas ładowania 30 minut).

Poniżej statystyki jakie instytucje państwowe korzystały z aut elektrycznych. EPIC zaznaczone na kolor czerwony:

Z gadżetów auto posiadało: radio FM/AM, odtwarzacz kaset, klimatyzację i ogrzewanie, airbagi, wspomaganie, ABS, z przodu hamulce tarczowe, odzyskiwanie energii z hamowania, i system BEMS – Battery Energy Management System – system do zarządzania bateriami. Ponadto baterie były w stanie płynnym i niezbędny był układ chłodzenia, który cyrkulował chłodziwo wokół ogniw. W przypadku gdy baterie były zbyt zimne lub za gorące to komputer ograniczał moc pojazdu.

W przygotowaniu na 2003 rok była seria ZEV (Zero Emission Vehicle) z przeznaczeniem na Kalifornie ale w tym czasie CARB upadł i zrezygnowano z przymusu produkcji aut zero-emisyjnych więc zarząd Chryslera zezłomował wszystkie 50 sztuk wyprodukowanych na ten rok.

Zdemontowane z nich baterie elektryczne.

Oprócz zezłomowanych modeli na 2003 to ogółem wyprodukowano 200 sztuk EPIC. Zachowały się 3 sztuki do dzisiaj, chociaż krążą legendy o czwartym egzemplarzu. Dla ciekawych to jest jeszcze filmik z instrukcji obsługi tego wehikułu: