Wspomnienia lat zamierzchłych, czyli jak dawniej świętowano rocznice FSO – część 1: 55-lecie FSO, 4 listopada 2006

Z racji, że mamy już listopad i lada dzień nadejdzie weekend, w którym po raz pierwszy w historii świętowanie rocznicy rozpoczęcia produkcji samochodów w FSO odbędzie się z dala od terenu Fabryki postanowiłem cofnąć się w czasie i zaprezentować jak drzewiej obchodzono tę ważną dla wszystkich fanów FSO uroczystość.

Przy czym obrazków tym razem będzie ledwie kilka, bo nie czułem wtedy jeszcze potrzeby szczegółowego dokumentowania takich imprez.

Rok 2006 to czasy w Polsce praktycznie przedfacebookowe, dlatego o tej imprezie organizowanej przez FSO Autoklub dowiedziałem się nie z młodego wtedy jeszcze Internetu, a z prasy, gdzie przy okazji zamieszczony był okolicznościowy artykuł o pierwszych Warszawach. Zaopatrzony w wiedzę o wydarzeniu oraz jego planie wybrałem się wraz z ojcem i bratem na miejsce w sobotę 4 listopada. Pierwsza część uroczystości odbyła się w Muzeum Techniki w Pałacu Kultury, skąd uczestnicy przejechali kolumną na Żerań. My pominęliśmy ten pierwszy etap i pojawiliśmy się od razu pod fabryczną bramą, którą samochody wjeżdżały już na teren FSO. Jako, że sami wtedy mieliśmy przerwę w posiadaniu aut z tej fabryki poprosiliśmy jednego ze zlotowiczów, żeby nas przemycił swoim wozem przez bramę. Przy czym nie była to żadna Warszawa, czy choćby Polonez, a najzwyklejszy Lanos, wtedy ledwo kilkuletni.

Na miejscu ustawiona była już cała alejka aut z FSO wszelkiej maści. O ile dobrze pamiętam stały one pomiędzy tłocznią, a lakiernią wzdłuż zabytkowej hali pamiętającej czasy Warszawy. Gdy wszyscy dojechali na miejsce i zaparkowali rozpoczęło się zwiedzanie Fabryki od środka. O ile dobrze jeszcze pamiętam spacer po zabudowaniach rozpoczęliśmy od tłoczni idąc słynnym ślimakiem na górę. Oczom naszym ukazała się gigantyczna hala z całym zespołem maszyn tłoczących elementy nadwozia Lanosów. Większość wymagała człowieka, który układał niewytłoczone arkusze blachy, na samym końcu stała prasa, gdzie ów proces był zautomatyzowany. Na ścianach były również informacje o planach zamierzonych na nadchodzący rok, oraz tabliczka informująca ile dni minęło od ostatniego wypadku przy pracy – liczba była raczej trzycyfrowa jak pamiętam.

Następnie udaliśmy się do hali spawalni, gdzie podziwiać mogliśmy całą alejkę niewykończonych nadwozi Lanosów i tam również dowiedzieliśmy się, że samochody te są w miażdżącej większości skierowane na rynek ukraiński. Matizy oczywiście też były, chociaż dla zwiedzających udostępniony był ciąg pieszy przy linii Lanosa. Kolejnym przystankiem była hala montażu ostatecznego, gdzie widzieliśmy nowe Matizy i Lanosy już w pełnej krasie poskładane do kupy. Swoją drogą znajdowaliśmy się w halach, w których dekady wcześniej rodziły się Polskie Fiaty 125p.

Po zwiedzaniu Fabryki nastąpiła kolejna część imprezy ulokowana po drugiej stronie ulicy Jagiellońskiej – na torze prób FSO. Zlotowicze bynajmniej nie zakorkowali dawnej ulicy Stalingradzkiej, bo organizatorzy postanowili wykorzystać tunel łączący fabrykę z torem. Tym właśnie tunelem przeszliśmy na piechotę oglądając coraz to kolejne pojazdy z FSO jadące powoli i dostojnie do celu. Na miejscu zastaliśmy Warszawy, Syreny, Fiaty 125p, Polonezy oraz samochody z epoki Daewoo zaparkowane na dużym placu w pobliżu jednej z pętli toru. Każdy chętny mógł wreszcie na spokojnie pooglądać jakież to samochody uświetniły swą obecnością obchody rocznicowe, a także każdy kto chciał mógł przejechać się swoim samochodem po torze, dzięki czemu oglądaniu przybyłych na miejsce aut towarzyszył warkot, gwizd, a czasem dwusuwowy ryk aut sunących po torze. Udało się również porozmawiać trochę z właścicielami różnych samochodów, a nawet do kilku wsiąść, w tym do niebieskiej Warszawy M20 z jednego ze zdjęć poniżej. Do domu zaczęliśmy się zawijać w okolicach godziny 14 – dopiero lata później dowiedziałem się jak ważna jest to godzina w historii FSO.

Dopiero w roku 2017 była ponowna możliwość zwiedzania fabrycznych hal od środka w ramach 66. Rocznicy FSO – ale to już były zupełnie inne czasy, a i wewnątrz nie było już śladu po pracownikach, samochodach, czy nawet prasach tłoczących elementy nadwozia… Ale o tym może kiedy indziej, tymczasem kończę i biorę się za pisanie wspomnień z 10 lat późniejszej rocznicy z roku 2016…

Dla zainteresowanych bardziej organoleptycznym zapoznaniem się z tamtym dniem polecam poniższy film, którym jakaś dobra dusza postanowiła się podzielić kilka lat temu.